کرم برگخوار کارادرینا (Spodoptera exigu)
کرم برگخوار کارادرینا با نام علمی Spodoptera exigua دارای دامنه میزبانی و پراکنش وسیعی میباشد، به طوریکه قادر است از بسیاری از گیاهان زراعی و علف های هرز تغذیه کند. چغندرقند، یونجه، ذرتهای جوان و پیاز از میزبانان اصلی آن است و درصورت عدم مدیریت، خسارت زیادی به این مزراع وارد میکند. از دیگر میزبانان این آفت میتوان به بادمجان، سورگوم، مارچوبه، کرفس، کلم، گوجه فرنگی و لوبیا اشاره کرد. این حشره در نواحی گستردهای از قارههای مختلف و کشورمان ایران دیده شده و در مناطق کشت چغندرقند از آفات درجه اول محسوب میشود.
شکل شناسی و چرخه زندگی:
تخم های این آفت را به صورت دسته ای و در پشت برگ ها میتوان دید. تخم ها گرد و به رنگ زرد تا سبز دیده میشوند و روی آنها با ترشحات و موهای سفیدرنگی پوشانده شده است. لاروها که فرم خسارتزای آفت هستند ۲۵ تا ۳۰ میلیمتر طول داشته و فاقد مو میباشند. رنگ عمومی آنها سبز روشن بوده که بنا به نوع تغذیه تا خاکستری تیره تغییر میکند.
سه نوار طولی در امتداد بدن دیده میشود. سن ۵ لارو برگخوار کارادرینا، پس از تغذیه، وارد خاک شده و در آنجا وارد مرحله شفیرگی میشود. در مناطق سرد، زمستانگذرانی به صورت شفیره در خاک بوده که با گرم شدن تدریجی هوا در اواخر اسفند و فروردین حشرات بالغ از شفیره ها خارج میشوند. حشرات بالغ شب پره هایی به طول ۱۰ تا ۱۴ میلیمتر هستند که دارای بالهای جلویی قهوهای رنگ با دو لکه لوبیایی شکل و گرد هستند و بال های پشتی سفید رنگ و نسبتا شفاف با حاشیه و رگبالهای قهوهای است و در انتهای بدن دستههای مو دیده میشود.
نحوهی خسارت:
لاروهای برگخوار کارادرینا فرم خسارتزای این آفت محسوب میشوند و با اشتهای زیاد از سن ۱ تا ۵، از اندام های هوایی گیاهان به ویژه برگها تغذیه میکنند. آنها به صورت دسته جمعی از پشت برگ ها تغذیه خود را شروع کرده و در صورت طغیان آفت، قادرند ساقه و حتی ریشه های سطحی گیاهان را نیز بخورند.
به طوریکه اگر مرحله دو برگی گیاه چغندر با ظهور لاروها مصادف باشد، هر لارو قادر است دو بوته را به طور کامل از بین ببرد. در ذرت میتوانند منجر به از بین رفتن گل اذین نر پیش از ظهور کامل آن، گردند. برگ ها در اثر تغذیه دچار پارگی شده و مشبک میشوند به طوریکه در نهایت فقط رگبرگها باقی میمانند. سن سوم، چهارم و پنجم بیشترین تغذیه را از گیاهان دارند. در برخی از گیاهان مانند گوجه فرنگی و کدوئیان، لاروها قادرند به داخل میوه رفته و از بافت میوه نیز تغذیه کنند.
روشهای کنترل و مدیریت آفت:
- استفاده از تله های فرومونی قیفی به منظور ردیابی و پایش جمعیت حشرات بالغ و تعیین زمان مناسب برای مبارزه و مدیریت
- شخم عمیق بعد از برداشت محصول و یخ آب زمستانه به منظور کاهش جمعیت زمستان گذارن
- حذف علف های هرز در داخل و اطراف مزرعه به منظور حذف میزبان های غیر زراعی
- کشت به موقع و زودهنگام به منظور عدم همزمانی مراحل حساس گیاه با پیک جمعیتی لاروها در نسل دوم
- حفظ دشمنان طبیعی مانند سنهای شکارگر و بالتوری ها و استفاده از عوامل کنترل بیولوژیک مانند زنبورهای براکون
- پایش جمعیت لاروهای سن ۱ در اردیبهشت و در صورت لزوم (مشاهده حداقل ۳۰ لارو در ۱۰۰ بوته چغندر) مبارزه شیمیایی با سموم مجاز
منبع: زریندان جنوب
