لکه باکتریایی هندوانه Bacterial Fruit Blotch Of Watermelon
عامل بیماری: باکتری Acidovorax Avenae
این بیماری به نام لکه روغنی و بلاچ هندوانه نیز شناخته می شود و باعث آسیب به گیاهان جالیزی می شود که در این بین هنداونه نسبت به این بیماری حساس تر است.
علائم بیماری
این پاتوژن از طریق بذر منتقل می شود و پنج تا هشت روز پس از کاشت نیز علائم بیماری قابل مشاهده است. این آلودگی در گیاهچه شامل لکه های آب گزیده در زیر کوتیکول ها (برگهای لپه ای) و در برخی موارد ریزش گیاهچه می باشد. اگر بیماری در مراحل ابتدایی باعث از بین رفتن گیاه نشود می تواند منبع انتشار و تلقیح آلودگی در برگ و میوه شود.
بافت مردگی و ظهور لکه های قهوه ای رنگ تیره مایل به قرمز در امتداد رگبرگ اصلی از نشانه های این بیماری در برگ های بالغ است. تشخیص این لکه ها از لکه های مشابه که ممکن است بر اثر سایر بیماریهای برگی به وجود بیایند سخت است. آلودگی بافت های برگ احتمالاً تأثیر زیادی بر عملکرد ندارد، اما شرایط گسترش را فراهم می کند که می تواند میوه را آلوده کند.
میوه میتواند در هنگام گرده افشانی یا در طی دو تا سه هفته پس از گرده افشانی به این باکتری آلوده شود، اما با بالغ شدن میوه، یک لایه مومی روی سطح میوه ایجاد می شود که باعث مهار انتشار بیشتر می شود. علائم روی میوه معمولاً درابتدا به صورت ضایعات کوچک و به رنگ زیتونی و به شکل نامنظم در قسمت بالای میوه ظاهر می شود.
این ضایعات می توانند به سرعت گسترش یافته و با هم رشد کرده و به صورت یک لکه بزرگ سبز تیره روی میوه قرار گیرند این ضایعات در ابتدا سطحی هستند و به گوشت میوه نفوذ نمی کنند. با گسترش بیماری روی قسمتهای آلوده، بافت سطحی میوه ترک میخورد. با ترک خوردن میوه و فراهم بودن شرایط مناسب برای نفوذ عامل بیماری به داخل آن، قسمتهای داخلی میوه علائمی از لهیدگی را نشان میدهند.
شرایط گسترش بیماری
باکتری عامل بلاچ هندوانه در دانه های میوه آلوده، بقایای گیاهان آلوده در خاک و در علف های هرز زنده می ماند. بذر آلوده مهمترین عامل برای شیوع بیماری میباشد. آب و هوای مرطوب (رطوبت بالای ۷۰%) و محدوده دمایی ٢۴ تا ٢٨ درجه سانتیگراد تاثیر زیادی در رشد عامل بیماری دارد. باران، آبیاری بارانی و تجهیزات آلوده عامل انتقال این بیماری هستند.
کنترل بیماری
- استفاده از ارقام مقاوم
- استفاده از بذور سالم و عاری از بیماری
- ضدعفونی کردن بذور قبل از کاشت با تیمارهای شیمیایی یا آب گرم
- پاکسازی مزرعه از علفهای هرز میزبان بیماری
- استفاده از آبیاری قطره ای
- کشت متناوب با گیاهان غیرمیزبان
- استفاده از باکتری کش های حاوی مس در صورت شناسایی بیماری در مزرعه مانند بردوفیکیس، هیدروکسید کاپریک ، هیدروکسول سولفات مس یا اکسی کلرید مس
منبع: زریندان جنوب